De kat uit de boom kijken

Voor de intrede van onze coonpanions mochten onze poezebeesten vrij
buiten lopen. Koningin Ashley zorgde ervoor dat alles goed verliep: honden werden met ferme poot uit de buurt van onze tuin gemept, katten die niet tot haar hofhouding behoorden werden luidkeels gewaarschuwd en eigen onderdanen werden goed in de gaten gehouden zodat ze niet in de problemen konden komen. Ja, dat werkte wel erg goed… totdat Tommy zijn intrede deed.

Nou is Tommy een heel timide katertje en geeft hij eigenlijk weinig problemen, maar toen hij zo ongeveer een jaartje oud was (midden in zijn katerpubertijd) probeerde hij hier en daar wel wat grenzen te verleggen. Zo ging hij op een gegeven moment met een dikke krul in zijn staart, zijn oortjes plat in zijn nek en een wilde, bijna bezeten blik in zijn ogen door de tuin racen. Recht op de kersenboom af en met een flinke vaart erin! Eerst een anderhalve meter hoog en later steeds hoger, tot de eerste grote tak op ongeveer tweeënhalve meter hoogte. Toen hij de kers eenmaal goed “meester” was, ging hij over op de wilg achter in onze tuin en vervolgens de grote spar bij onze buren in de tuin. Ashley had het inmiddels min of meer opgegeven om hem continue standjes te geven, dus de kleine boef werd steeds brutaler!

Totdat op een zomeravond Tommy niet aan kwam rennen voor het avondappèl… Nou, u kent het ritueel vast wel: baasje rammelend met een blikje snoepjes door de tuin, alsmaar fluitend en roepend en in de schemering onder elke struik glurend. Maar wat ik ook deed, waar ik ook riep: geen Tommy!!! Om een uur of twaalf kreeg ik het wel erg benauwd. En tot overmaat van ramp was ik natuurlijk net alleen die week, omdat Edwin voor zijn werk in het buitenland zat. Uiteindelijk heb ik uit pure wanhoop Ashley opgepakt en in de tuin gezet en haar nederig gevraagd Tommy voor mij op te zoeken.

En warempel: zij snufte eens met haar kleine neusje in de lucht, liep onze tuin uit, langs de buren, over de parkeerplaats en richting het volgende blokje. En daar hoorde ik een zacht klagelijk gemiauw! Na wat getuur in het donker zag ik een lichte vlek in een wel hele hoge boom in een tuin van het andere huizenblok. Die lichte vlek bleek een bange Tommy te zijn, die dus al vanaf een uur of zeven waarschijnlijk in die boom had gezeten, zonder er weer uit te durven!

Hoe ik ook smeekte en verleidde, hij kwam echt niet naar beneden! Dus ik midden in de nacht onze buurman uit bed gebeld en om hulp gevraagd. Gelukkig kon hij er wel om lachen! Met behulp van een lange ladder is het ons uiteindelijk gelukt de kleine boef uit zijn benarde positie te halen. Toen hij weer vaste grond onder zijn voetjes voelde, sprintte hij als een bliksemschicht naar huis. Nou, het heeft wel een weekje geduurd voordat hij weer naar buiten durfde. En bomen klimmen heeft hij ook nooit meer gedaan!